De site bestaat uit vijf paginatypes en 596 URL's. Een landingspagina met een interactieve wereldkaart, een landenhub op /countries, 144 landenpagina's op /countries/<land>, plus /how-it-works, /what-we-calculate en /projects. Die 149 pagina's staan er in vier talen: Engels zonder prefix, Nederlands onder /nl, Frans onder /fr en vereenvoudigd Chinees onder /zh.

De wereldkaart kent vier statussen, geen drie. Available now (groen) zijn de vier landen met een werkende configurator: België, Nederland, Frankrijk en Ghana. Coming soon (geel) zijn 51 landen waar de Google Solar API dakdata levert én waar we ook een scorecard hebben; de lijst met Google Solar-dekking telt 57 codes, plus Vietnam, Marokko en Zuid-Afrika die we er handmatig bij zetten. Scorecard available is de grootste groep: data, geen configurator. No data yet is de rest, die niet aanklikbaar is.

Elke landenpagina opent met dezelfde kern: een samenvattende zin, vier kerncijfers, twee batterijscenario's, een grafiek met de twaalf maanden opwek tegenover verbruik, een volledige variabelentabel met per veld de definitie, een gevoeligheidsblok, de aannames, een blok “What it is not”, de bronnen en de datum. Onderaan staat een FAQ en een downloadknop voor de JSON van dat ene land.

Tussen de duurste en de goedkoopste bedrijfsstroom in de dataset zit een factor 34. Angola staat op 13 USD/MWh, het Verenigd Koninkrijk op 442 USD/MWh. De mediaan ligt op 137 USD/MWh, het gemiddelde op 153. Voor 171 van de 181 klimaatregio's is een bedrijfsprijs beschikbaar; voor tien landen publiceert de bron er geen (onder meer Ierland, Zweden, Nieuw-Zeeland, Namibië, Cuba en Senegal).

De top vijf voor bedrijven: Verenigd Koninkrijk 442, Italië 411, Bahama's 370, Hongarije 369, Kaaimaneilanden 367 USD/MWh. Onderaan: Angola 13, Ethiopië 18, Bhutan 19, Lesotho 22. Voor huishoudens staat België vijfde duurste ter wereld met 406 USD/MWh, na Bermuda (465), Ierland (450), Italië (414) en de Kaaimaneilanden (410). Dat contrast is de reden waarom dit project er is: een Belgisch bedrijf dat in het buitenland produceert, rekent daar met een compleet andere energiekost dan thuis, en dus ook met een compleet andere business case voor zon en opslag.

De zonopbrengst in de dataset loopt van 850 tot 2.200 kWh per kWp per jaar, een factor 2,6. Het gemiddelde ligt op 1.465. Hoogste: de Atacama-woestijn in Chili met 2.200, gevolgd door Namibië, de Algerijnse Sahara, binnenland Saoedi-Arabië en Oman. Laagste: IJsland met 850, dan Nederland met 950 en een groep op 1.000 waaronder België, Polen, Denemarken en Luxemburg. Alle waarden zijn afgerond op 50 kWh/kWp.

De batterijmaat volgt uit die opbrengst en uit het klimaat. Voor een dag-nachtcyclus loopt ze in de dataset van 1,1 tot 2,8 kWh per kWp; voor drie dagen autonomie van 5,8 tot 15,1 kWh per kWp. De kernindicator van de kaart is de zelfvoorziening met een driedaagse batterij: die spreidt van 62% (IJsland) tot 100%, met een gemiddelde van 89%. Vijfendertig regio's in dertig landen halen 100%, waaronder Ghana, Singapore, Maleisië, Oman en alle drie de Indonesische regio's. Onderaan staan IJsland op 62% en Zweden, Noorwegen, Finland, Noord-Canada en het Russische Verre Oosten op 65%.

Die laatste tabelrij is geen eigen scorealgoritme maar gewoon de zelfvoorziening met driedaagse batterij, ingedeeld in vier banden: vanaf 95% “energie-eiland haalbaar” (99 regio's in 82 landen), vanaf 85% “bijna autonoom”, vanaf 75% “hybride: net nodig in het magere seizoen”, en daaronder “net blijft essentieel” (27 regio's in 25 landen).

Het wintertekort verdient een aparte lezing. Het is het deel van het jaarverbruik dat na de driedaagse batterij onbedekt blijft in het slechtste kwartaal. Voor België is dat 20,0%, oftewel 166,9 kWh per kWp. Negenentwintig regio's hebben nul tekort; 75 regio's in 64 landen hebben er structureel meer dan 10%. De definitie op de site zegt uitdrukkelijk dat dit géén opslagaanbeveling is: het is wat overblijft voor het net, een noodgenerator of seizoensopslag.

Twee kolommen zijn input, de rest is modeluitkomst. De elektriciteitsprijzen en de PV-opbrengst worden ingelezen en ongewijzigd doorgeschreven; de prijzen zijn nationale gemiddelden van Q2 2026, de opbrengst is een schatting “in lijn met Global Solar Atlas (Wereldbank/Solargis), afgerond op 50 kWh/kWp”. Dat betekent: afgeleide schatting, geen directe API-uitlezing. Over 181 regio's zijn er maar 25 unieke opbrengstwaarden.

Alles daarna wordt gerekend in een Python-model dat offline draait en waarvan enkel het resultaat in de database komt. De maandelijkse opbrengstverdeling volgt uit breedtegraad en klimaatklasse: kantelhoek min(0,8 × |breedtegraad| + 3; 40) graden, declinatie en uurhoek per representatieve dag, een helderheidsindex met diffuus/direct-splitsing en albedo 0,2, en elf klimaatklassen met elk een eigen maandpatroon. Het zuidelijk halfrond schuift zes maanden op.

Zelfvoorziening wordt analytisch berekend, niet uur per uur. Het model integreert een gammaverdeling over de dagopbrengsten, met een variatiecoëfficiënt per klimaat en per maand, en telt daar het deel bij op dat de batterij kan verschuiven. Drie aannames liggen publiek vast en staan ook in de JSON-export: oversizing 1,2 (de PV is gedimensioneerd op 120% van het jaarverbruik), nachtfractie 0,55 (55% van het verbruik valt buiten de zonuren) en round-trip rendement 0,92. De batterijmaat is een definitie, geen optimalisatie: de dag-nachtbatterij is 0,55 × het dagverbruik, de driedaagse is 3 × het dagverbruik. Er zit geen kosten-batenoptimum, geen degradatie, geen C-rate en geen ontlaaddiepte in.

Om te tonen hoe gevoelig die aannames zijn, draait het model voor elf referentieregio's zeven varianten. Voor België:

De les daaruit is scherp: vijftig procent meer panelen brengt de Belgische zelfvoorziening van 73 naar 78% en het wintertekort van 20,0 naar 17,6%. Een batterijrendement van 0,85 naar 0,96 verandert de driedaagse zelfvoorziening geen enkel procentpunt. In een maritiem noordelijk klimaat is het tekort seizoenaal, niet technisch. Dat is precies het soort conclusie waarvoor een screeningsmodel dient.

Bovenop de datakaart ligt een tweede laag met lokale marktfeiten: tarieven uit primaire bron, fiscaliteit en invoerheffingen, netbetrouwbaarheid, dieselprijs, exportvergoeding, een marktscorecard van tien factoren, een bronnenlijst per waarde, de lokale partner en een landspecifieke FAQ. Elke waarde draagt een bron en een zekerheidsniveau (hoog, midden, laag, te bevestigen).

Die laag is vandaag maar voor één land volledig: Ghana. Op /countries/ghana staat een marktscorecard met 82 van de 100 punten, band “Strong market”, en alle tien factoren ingevuld: 1.600 kWh/kWp, stroomprijs 0,183 USD/kWh (PURC SLT-MV, Q3 2026), seizoensvariatie 1,4, load match 0,9, netbetrouwbaarheid 184 uitvaluren per jaar (gewogen: 22 uur in een normaal jaar, 670 in een crisisjaar), dieselprijs 0,50 USD/kWh (NPA, begin september 2026), exportratio 0,4, gemiddelde invoerheffing 3,3%, geen capaciteitstarief, en een zekerheidsscore van 0,7. Achter die scorecard zitten 42 ingevulde landwaarden, allemaal met bron.

Voor België is de scorecard onzichtbaar, en dat is een bewuste alles-of-nietsregel. De tien factoren wegen even zwaar; als er één niet resolvet, verdwijnt de hele scorecard uit de interface in plaats van een onvolledig getal te tonen. België heeft 34 ingevulde landwaarden en haalt 8 van de 10 factoren. Er ontbreken precies vier brongegevens: de uitvaluren in een normaal jaar, de uitvaluren in een crisisjaar, en de invoerheffing op omvormers en op batterijen. Die vier voeden twee afgeleide factoren, en dus blijft de scorecard weg. De 34 marktfeiten en de bronnenlijst staan er wél, met verificatiedatum 19 juni 2026.

Nederland en Frankrijk hebben nul ingevulde landwaarden. Vietnam heeft er wél 34, maar staat niet op live. Zo ziet de werkelijke dekking eruit:

De knop “start de configurator voor dit land” verschijnt uitsluitend bij de status live: België, Nederland, Frankrijk en Ghana. Voor de 140 andere landen is er geen zelfbedieningsconfigurator. Wat er wél is: de volledige datakaart van dat land, de JSON-download, en twee concrete vervolgstappen op de pagina zelf. Een landenpagina loopt dus niet dood, maar u rekent daar niet zelf een systeem door.

Binnen die vier live landen is de rekenkern niet overal even diep, en dit is de eerlijkste beperking van het hele project. België en Nederland hebben elk hun eigen financieel model. Ghana ook. Frankrijk heeft dat niet. Wie via de kaart op Frankrijk klikt en de configurator start, krijgt een locatiespecifieke PV-opbrengst (via de Google Solar API of PVGIS), maar de economische parameters vallen terug op de actieve Belgische set: afname 0,28 €/kWh, injectie 0,045 €/kWh, capaciteitstarief 53,39 €/kW/jaar volgens Fluvius, 25 jaar looptijd, 3% indexatie en een Belgisch fiscaal blok. De Belgisch-specifieke interface-elementen (MS-cabine, BeBat, netontkoppeling) staan voor Frankrijk wél uit, maar de getallen erachter blijven Belgisch. Voor een Franse vestiging is het resultaat dus een technisch bruikbare dimensionering met een Belgische factuursimulatie eronder. Gebruik het zo, of vraag ons om het met Franse tarieven door te rekenen.

De dakanalyse werkt in twee modi. Waar de Google Solar API dekking heeft, gebruiken we de dakvlakken en de schaduwdata van Google. Waar dat niet zo is, en dat geldt onder meer voor Ghana, valt de tool terug op de gebouwomtrek uit OpenStreetMap plus een PVGIS-opbrengst. Die fallback neemt een plat, evenaargericht dak aan, zonder hellinghoek of oriëntatie per vlak en zonder schaduwflux. In onze eigen code staat het onomwonden: het is een offerte-indicatie op basis van de contour, geen meetrapport.

Dit hoofdstuk is geen kleine lettertjes. Wie op basis van deze cijfers een investeringsbeslissing voorbereidt, moet precies weten welke vragen hier níet beantwoord worden.

Geen uursimulatie. De zelfvoorziening is een analytische integraal over dagopbrengsten, geen berekening over 8.760 uren. Uurprofielen, laadgedrag van elektrische wagens, gelijktijdigheid en procespieken zitten er niet in. Voor een Belgisch dossier doen we die uursimulatie wel, op kwartierdata van de netbeheerder; op de internationale kaart niet.

Eén breedtegraad en één klimaatklasse per regio. Achter 181 rijen zitten 157 unieke combinaties van klimaat en breedtegraad, en 119 unieke modeluitkomsten. Daardoor zijn Zweden, Noorwegen, Finland, Noord-Canada en het Russische Verre Oosten cijfermatig identiek: alle op 62° noorderbreedte, klimaat maritime, 65% zelfvoorziening, 25,3% wintertekort, 17,2× spreiding. Dat is geen meetresultaat per land, dat is hetzelfde model met dezelfde input.

Geen P50/P90-bandbreedte, dus geen bankable yield report. Er is één centrale schatting per regio en een gevoeligheidsanalyse op elf referentieregio's, waarbij telkens één parameter tegelijk varieert. Geen gecombineerde onzekerheidsband, geen Monte Carlo. Ghana zit zelfs niet in die elf. Voor financiering hebt u een yield assessment van een gespecialiseerd bureau nodig; deze kaart is de stap ervoor.

Geen terugverdientijd, geen LCOE, geen CAPEX-benchmark per land. Op de site staat bewust geen enkel investeringsbedrag en geen terugverdientijd per land. De kostprijs van een installatie verschilt te sterk per markt, per invoerregime en per partner om er een wereldwijd getal op te plakken. Wie een LCOE per locatie zoekt, is beter af bij de Solar + Battery Atlas van Ember; wie een gevalideerde CAPEX-reeks wil, bij IRENA.

Geen fijnmazige fysica. Global Solar Atlas werkt op een raster van ongeveer een kilometer, PVGIS levert uurlijkse TMY-reeksen en horizonschaduw uit terreindata. Wij werken met 181 klimaatregio's en zonder horizonmodellering. Op pure zonnefysica zijn beide bronnen fijnmaziger dan wij, en we linken er ook naar.

Het verbruiksprofiel is een aanname, geen meting. Er is één maandprofiel per klimaatklasse, identiek voor huishoudens en bedrijven. Het model kent geen sectoren. Een koelhuis, een datacenter en een kantoor krijgen in dezelfde klimaatklasse hetzelfde profiel.

Zelfconsumptie is geen tweede meting. Ze is exact de zelfvoorziening gedeeld door de oversizing van 1,2, en ligt dus structureel ongeveer 17% lager. Lees de twee getallen niet als onafhankelijke bevestigingen van elkaar. Zelfvoorziening is bovendien gekapt op 100%: de 35 regio's die op precies 100% staan, raken een plafond.

De marktlaag is smal. De catalogus telt 42 marktparameters, maar slechts drie landen hebben ingevulde waarden en maar twee landen hebben publieke bronvermeldingen. Van de 42 Ghanese waarden dragen er 13 het label “lage zekerheid” — daarom scoort Ghana zelf maar 3 op 5 op regelgevende duidelijkheid. Landspecifieke FAQ's bestaan voor één land.

Eén peildatum voor alles. De hele dataset draagt dezelfde datum, 19 september 2026. Er is geen per-land actualiteit en geen versiehistoriek in de tabel. En buiten België en Nederland is er geen bedrijfsregister, kadaster of verbruiksbenchmark: daar valt de wizard terug op handmatige invoer.

Tot slot een detail dat de opzet illustreert: de scorecard en de configurator spreken elkaar zichtbaar tegen, en dat staat er ook bij. De Belgische configurator rekent met 950 kWh/kWp, een locatiespecifieke referentie; de scorecard gebruikt 1.000 kWh/kWp, een afgeronde nationale schatting, zodat alle landen op dezelfde basis vergeleken worden. Voor Ghana is dat 1.600 tegenover 1.500. Wie de twee getallen naast elkaar ziet, moet weten waarom ze verschillen.

Geen enkel cijfer staat hardgecodeerd in de website. De autonomiedata zit in een set databasetabellen met 181 regiorijen, 22 formeel gedefinieerde kolommen (in vier talen), vier beoordelingsklassen, 77 gevoeligheidsruns en een metadatablok met de bronnen, de licentie en de drie modelaannames. De marktlaag zit in een parametercatalogus van 42 items met daarnaast de waarden per land, elk met een bronvermelding en een zekerheidsniveau. De tekst op de landenpagina's is een sjabloon dat met databasewaarden wordt gevuld — daarom staan er ook in de Chinese versie exact dezelfde getallen.

Gevolg voor het onderhoud: een tariefwijziging is een databaseaanpassing, geen nieuwe versie van de website. Verandert het Ghanese PURC-tarief, dan wijzigt één waarde met haar bron en datum, en de landenpagina én de configurator rekenen meteen met het nieuwe getal.

De data is ook machineleesbaar beschikbaar. Per land is er een JSON-bestand op /data/solar-autonomy/<land>.json, en voor de hele set is er all.csv, all.json en sensitivity.csv, alle met CORS open en een uur caching. De JSON-kop bevat de datasetnaam, de licentie, de bronnen, de drie aannames, de vier beoordelingsklassen en de 22 kolomdefinities, zodat het bestand zichzelf verklaart. Daarnaast staan er /llms.txt en /llms-full.txt voor taalmodellen, en laat robots.txt uitdrukkelijk de AI-crawlers toe: GPTBot, ClaudeBot, PerplexityBot, Google-Extended en een tiental andere. De licentie is CC BY 4.0: gebruik de cijfers, met bronvermelding.

Gebruik de kaart als eerste filter in een haalbaarheidsstudie voor zonnepanelen op een buitenlandse vestiging, niet als eindrapport. De volgorde die wij zelf aanhouden: zoek het land op /countries, lees de bedrijfsprijs per MWh en de opbrengst per kWp, kijk naar de seizoensspreiding en het wintertekort, en bepaal daarmee of het om een dag-nachtvraagstuk gaat of om een seizoensvraagstuk. Een spreiding van 1,2× zoals in Ghana betekent dat een batterij voor dagelijkse verschuiving volstaat. Een spreiding van 5,7× zoals in België betekent dat u het laatste vijfde van het jaar niet met opslag oplost, hoe groot de batterij ook wordt.

Daarna komt het lokale werk. Voor België, Nederland, Frankrijk en Ghana kunt u zelf verder in de configurator, met de voorbehouden hierboven voor Frankrijk. Voor de andere landen doen we de doorrekening met u, op basis van uw eigen verbruiksdata en het aansluitdossier ter plaatse. De uitvoering gebeurt met een lokale partner: de gerealiseerde projecten op /projects — 111 zakelijke installaties, waarvan de grootste 250 kWp — liggen allemaal in België, onze thuismarkt. In het buitenland ontwerpen, dimensioneren en financieren we, en bouwen we samen met een lokale partij. De live-teller op de landingspagina toont overigens configuratorruns, geen gerealiseerde installaties; ook dat leest u beter correct.